Interview with the Dolphin

ช่วงนี้ ชีพจรลงกระเพาะ กินแหลก

นั่งทำงานอยู่ กำลังจะกลับบ้าน เซ่อโทรมา เดี๋ยวมารับที่คอนโด ไปเยาวราชกัน

เก็บของ กลับบ้านทันที

เนื่องด้วยรถติดถึงตาย เลยจอดรถทิ้งไว้ แล้วนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปโผล่หัวลำโพง

 

แล้ว ต่อ ตุ๊กๆ กันไป

50 บาทแน่ะ rip-off ชิบเป๋ง แต่ช่างเหอะ เศรษฐกิจไม่ได้ กระจายรายได้ให้เขาหน่อย

บรื้นนนนน

บรื้นนนนนนน ....

ฟิ้ววววว ....

มาถึงแล้ว เยาราช แสงสีตระการตา

ร้านอาหารทะเลเจ้าประจำ

 

วันนี้กินร้านสีแดง ( จะมีสองร้านตั้งคู่กัน เขียวกับแดง ... ดีนะไม่ใช่เหลืองกันแดง ...)

เซ่อกะคุล่า ขาประจำ แกงค์ double date

จานมา ช้อนมา

กุ้งเผามา

เป๊ปซี่มา

ปลากระพงมา

ข้าวผัดปู มีเปลือกปูปนอยู่ -"- กริ้วนะเนี่ย แต่อร่อย อภัยให้

เห็ดญี่ปุ่น ผัดน้ำมันหอย

กุ้งอบวุ้นเส้น

หอยโดรายากิ ... เอ้ย หอยเชลล์

ข้างใยหอยเชลล์นอกจากตัวหอย จะมีหมูสับก้อนด้วย

กิน ๆ ๆ

ข้าววววผัดกุ้ง ... (กระเพาะยักษ์ กระเพาะมาร มากันสี่คน ข้าวผัดจานใหญ่จานที่สองแล้ว)

กุ้ง ดูไปดูมา ใหญ่กว่า กุ้งเผาอีก ...

ถ่ายบรรยากาศ

มองไปรอบๆ

รถไอติมวิ่งผ่าน

แทกซี่วิ่งผ่านหลังเซ่อไปวูบๆ

อิ่มแล้วเดินไปหาซื้อของหวานกลับบ้าน ขนมปังใส้ต่างๆ

รอคิว

ซื้อเสร็จมานั่งกินของหวาน  รังนก

กระเพาะปลา (ของหวาน เชื่อสิ ...)

หมี่ผัดฮ่องกง (ของหวานของเซ่อ)



อิ่ม อ้วน กลับบ้านนอนกลม กระดิกไม่ได้เลย ...

วันรุ่งขึ้น ... ยังมี Rio Grill อีก ไว้มาลงทีหลัง ...