Interview with the Dolphin

ผมเคยพูดเรื่องนี้หลายครั้งแล้วผู้ฝังก็มีหลายกลุ่ม เริ่มขี้เกียจเล่าหลายรอบ เขียนไว้ตรงนี้แล้วให้มาอ่านเอา ท่าจะดีกว่า

เรื่องวันนี้เกี่ยวกับความสำเร็จครับ

ผมมีความเชื่ออย่างยิ่งยวด ว่าความสำเร็จนั้นเป็นกระบวนการ เป็นสิ่งที่ต้องสะสมครับ ไม่ใช่เหตุการณ์ที่อยู่ดีๆ ก็เกิดขึ้นมาได้ ความสำเร็จนั้น ที่แท้แล้ว คือกระบวนการสะสม ที่สร้างเหตุการณ์ที่สะท้อนถึงความสำเร็จขึ้นมา ยกตัวอย่างนะครับ หลายๆคนเผลอมองไปว่า การสำเร็จการศึกษา ได้ปริญญามา คือถือว่าสำเร็จไปหนึ่งอย่าง จริงๆแล้ว อยู่ๆเราจะได้รับปริญญาได้หรือไม่ ความสำเร็จนั้น คือการที่เราไปเรียนทุกๆวัน ตลอดสี่ปีต่างหาก เราค่อยๆ สำเร็จทุกๆวัน วันละเล็ก ละน้อย สะสมมา จนมันผลิดอกออกผล มาเป็นปริญญา หนึ่งใบ ปริญญานี้ ไม่ใช่ความสำเร็จครับ มันเป็นแค่ ผลพวงของความสำเร็จต่างหาก เช่นกัน การจะได้รับโปรโมทในที่ทำงานนั้น ไม่ใช่อยู่ๆ ได้โปรโมท แต่เป็นเพราะเราผลิตผลงาน สะสมความสำเร็จเอาไว้ ทุกวันๆ จนมันแตกหน่อผลิตสปอร์ออกมาเป็น การโปรโมท ต่างหาก

ในทางกลับกัน ความล้มเหลวในชีวิต ก็เป็นกระบวนการเช่นกัน คุณไม่ได้โดน รีไทน์ หรือ โดนพักงาน หรือ เสียความก้าวหน้าในชีวิต เพราะโชคร้ายหรอกครับ การทำงานไม่ก้าวหน้านั้น เกิดจากการสะสมความล้มเหลวมานานจนมันผลิดอกออกผล ออกมาเป็นความซวยในชีวิต บางคนสะสมมาตั้งแต่สมัยเรียน สอบก็ลอกเพื่อน หนังสือก็ไม่อ่าน อาจจะจบออกมาได้เพราะยังสะสมไม่พอ หรือ เพราะอาจารย์กลั่นแกล้งให้คุณผ่านๆไป จะได้ไปล้มเหลวหนักๆในชีวิตบั้นปลาย แต่เมื่อมาทำงาน ความรู้ไม่เพียงพอ ความล้มเหลวที่พอกพูนไว้ ก็เริ่มส่งผลสะท้อนออกมาในชีวิตคุณทำให้คุณผลิตผลงานไม่ได้ ไม่ได้โปรโมท ไม่มีโอกาสทำงานใหญ่ๆ เพราะความรู้ไม่พอ ถามว่า เป็นเพราะคุณโดนกลั่นแกล้ง สวรรค์ไม่เป็นใจ เหรือเพราะคุณสะสมความล้มเหลวมามากกันแน่

ผมอยากขอความร่วมมือทุกท่าน เลิกบ่นด่าโชคชะตาครับ คนที่เขาดูจะโชคดีกว่าเรา ทำได้ดีกว่าเรา มีโอกาสสร้างผลงานมากกว่าเรา นั้นเพราะเขาตั้งใจกว่าเรา สะสมความสำเร็จมากกว่าเราครับ อาจจะเห็นว่า วันละนิด วันละน้อย แต่ไอ้เล็กๆน้อยๆนี่แหละ ในระยะยาวแล้ว มันจะทำให้มีโอกาสสะสมสิ่งที่มากกว่า ยิ่งใหญ่กว่า ได้ สุดท้าย มันก็จะแตกต่างกันเป็นชิ้นเป็นอัน เราน่าจะเลิกโทษโชคชะตา ฟ้ากำหนด แล้วหันมาสะสมความสำเร็จด้วยตัวเองน่าจะดีกว่า และผู้ที่เห็นคนอื่นเฉื่อยชากับชีวิต ไม่กระตือรือร้น ที่จะขวยขวายในสิ่งที่เขาใฝ่ฝัน เลิกนิ่งดูดายกันเถอะครับ ถ้าปล่อยเขาไว้ ไม่เพียงเขาจะไม่ได้สิ่งที่เขาฝัน แต่เขาจะเป็นภาระให้คุณในภายภาคหน้า เลิกเถอะครับ นิสัยการปล่อยให้สิ่งผิดๆ ลอยผ่านหน้าไป คุณกำลังทำร้ายเขาอย่างรุนแรง กำลังส่งเสริมให้เขาสะสมความล้มเหลวในชีวิต

บทคั่นเวลานี้อาจจะกระทบกระเทือนจิตใจบางท่าน แต่ก็ช่างมันละกัน ผมทำหน้าที่ของผม